O pumpi u hidrauličnom sistemu

Pumpa se u hidrauličnom sistemu ponaša slično kao srce u ljudskom ili životinjskom organizmu. Srce neprekidno potiskuje krv u potrebnoj količini i potrebnim pritiskom, svim delovima organizma. Tako je i sa pumpom u hidrauličnom sistemu. Pumpa radi stalno, a cilindar, ventil ili druga komponenta obave potrebnu funkciju i zatim se dovede u stanje mirovanja. Kada se zbog „istrošenosti“ ili preopterećenja zaustavi srce u živom organizmu, ili isto to dogodi sa pumpom u hidrauličnom sistemu, posledice i krajnji rezultat su slični.
Ali, vratimo se hidrauličnom sistemu.

Hidraulični sistem se ugrađuje kao transformator i prenosnik energije na mnogobrojnim: mašinama u industriji, mobilnim mašinama i mehanizaciji, transpornim sredstvima. Na mašinama koje rade pod zemljom, na zemlji, u vodi ili vazduhu. Na mašinama malih i velikih brzina, sa manjim i visokim opterećenjima, na maišnama sa pojedinačnim, poluautomatskim i potpuno automatskim upravljanjem, mašinama niske i visoke proizvodne cene. Zbog tako širokog i raznovrsnog područja primene hidrauličnog pogona i brojnih različitih zahteva, razvijen je veći broj pumpi različite konstrukcije, sa različitim oblikom radnih elemenata i različitom kinematikom kretanja. Svaka konstrukcija pumpe pokriva odrđeno područje primene.

Iz tog, većeg broja pumpi sa različitim oblicima radnih elemenata, navode se kao primeri:

  • zupčasta pumpa, konstantne je specifične zapremine, širokog područja radnih pritisaka (do 300 bar) koji zavisi od njene veličine i relativno je nižih veličina specifične zapremine, do 100 cm3;
  • krilna pumpa može biti konstantne ili promenljive specifične zapremine, do 350 cm3; radnih pritisaka do 300 bar;
  • klipnoaksijalna pumpa može biti jednostranog ili dvostranog delovanja, konstantne ili promenljive specifične zapremine, radnih pritisaka do 350 bar bez obzira na veličinu i velike je specifične zapremine, do 1000 cm3.

Problem opterećenja radnih elemenata pumpe i veličine sila pritiska koje se prenose na njih, a zatim na ležajeve i kontaktne površine, sasvim je specifičan i drugačijeg je karaktera za svaki tip pumpe. Rezultat takvih razlika su različita kritična mesta i mehanizmi habanja kontaktnih površina.

O silama pritiska, kritičnim kontaktnim mestima i procesima habanja, ali i o specifičnim zahtevima pumpi u pogledu potrebnih karakteristika hidrauličnog fluida i režima rada, različitih konstrukcionih oblika pumpe, pronaći će se više u tekstovima koji slede u narednim objavama.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *